Sincere mia amiko, mi ne opinas ke ĝi estas ebla lerni Esperanto FLUE en unu semajno. Sed jes, ĝi ESTAS ebla lerni tuta la GRAMATIKO de Esperanto en unu semajno (se vi studi treege!), ĉar la gramatiko de Esperanto ne estas malfaĉila. Kaj mi devas diri ke ĝi ne estas faĉila lerni tuta la vortenhavo de ĉi tiu lingvo en unu semajno!

I didn't correct your text because I'm learning Esperanto too and I just correct a text when I'm sure I control all a language :)

Mi opinias ke via konvinko pri la senutileco de Esperanto estas senbaza, ĉar vi eĉ ne kontaktis la esperantistojn loĝantajn en via propra urbo. Laŭ mia persona sperto, la anoj de la esperantista komunumo estas forte interligataj per potenca reto de kontaktoj kiu ebligas facilan rendevuadon ĉie en la mondo. E-istoj faras ĉion por garantii senobstaklan sociumadon ene de esperantlingva medio. Aliekstreme, kutime ne estas tiel ĉe la naciaj lingvoj. Mi ne rajtas simple frapi ĉe la pordo de ital(in)o kaj postulu ke tiu eliru por kafumi kun mi. Loĝante en la urbocentro, mi kaj regule kaj hazarde interkruciĝas kun Esperantistoj, kaj senhezite pasigas tempon de ili akompanata. Dume, geitaloj kutime sentus sin pli suspektemaj rilate fremdulon kiu ŝatus eniri ilian socian rondon pro nura lingva kongruo.

Ĉiu, kiu deziras, rajtas taksi esperanton senanima kaj esprimpovra. Sed tia aserto restos nekvalifikita ĝis kiam tiu mergiĝos en aranĝon esperantistan (precipe unu el tiuj internaciaj, do signife pli grandaj). Ne jukas al mi la fakto ke la ĉina kaj la franca lingvoj havas pli da parolantoj ol esperanto aŭ la itala. Mi neniam renkontos la plimulton el ili. Riĉan literaturon kaj aliajn kulturajn valoraĵojn esperanto ja havas, aldone al vigla komunumo. Kaj de tiu aspekto oni ne povas la lingvon mem malimpliki.

"...kaj el tiu aspekto...", pardonu