Verhaaltje!

  •  
  • 496
  • 0
  • 2
  • Dutch 
Feb 23, 2015 15:39 verhaal verhaaltje chaos bliksem wind regen kei raar gek
Nog een (raar) verhaaltje!

Ik ren naar mijn kamer toe. Toen ik er aankomt, haast ik naar mijn raam toe. Ik kijk uit het raam. Ik zie een grote groene kei die langs de straat rolt. Zoals elke week stopt het bij het huis van mijn buren die naast mijn eigen huis wonen. Nadat de kei helemaal gestopt heeft, verschijnt er een wijde rode deur op. Toen lopen mijn buren hun voordeur uit. Zoals elke week hebben ze allebei grote dikke jurken aan die de kleuren van een regenboog hebben. Maar één daarvan is een klein beetje korter dan de andere. Ze lopen sierlijk totdat ze bij de rode deur aankomen. De deur blijft dicht zes uur lang, net als elke week. En ik blijf de hele tijd bij het raam kijken. Toen opent de rode deur, precies op tijd. Ik kijk aandachtig. De eerste die in de kei loopt is de langere. Daarna begint de kleinere erin te lopen. Maar nu is 't het grote moment. Alles gaat veranderen.

Ik stap langzaam achteruit net voordat bliksem slaat. Het word erg donker, en het begint te regenen. Mijn raam breekt vlak voor mijn ogen, en de wind komt binnen. "Hallo, lieve wind," zeg ik heel rustig en zacht. Het pakt me op en draagt mij door het raam heen in de regenachtig chaos. Mijn haar word nat en gek en vliegt chaotisch overal om me heen. Ik kan het niet helpen om een klein beetje te giechelen want de regen valt me niet lastig, net als de wind, die allebei mijn vrienden zijn. Op dit moment zie ik dat mijn kleinere buur naar mij kijkt. Zoals verwacht, ziet zij er verward uit. Maar ik geef haar een glimlach, en zij geeft één terug terwijl zij doorgaat met in de kei lopen. De rode deur gaat dicht, en de grote groene kei begint weer weg te rollen.

"Volg," zeg ik tegen de wind. De vriendelijk wind draagt mij achter de rollend kei. En wij kijken het toe. Hoewel het zo chaotisch is, is alles in orde.

Wordt vervolgt... misschien! (waarschijnlijk niet)
Another (weird) story!

I run to my room. When I arrive, I hurry to my window. I look out the window. I see a large green boulder that rolls along the street. Just like every week, it stops at my neighboors' house who live next to my own house. After the boulder has completely stopped, a wide red door appears on it. Then my neighboors walk out of their front door. Just like every week, they both are wearing a large thick dress that has the colors of a rainbow. But one of them is a tiny bit shorter than the other. They gracefully walk until they arrive at the red door. The door stays closed for six hours, just like every week. And I stay at the window the entire time to watch. Then the red door opens, just on time. I watch attentively. The first one to walk into the boulder is the taller one. Then the smaller one begins to walk in. But now it is the big moment. Everything is going to change.

I slowly step backwards just before lightning strikes. It become svery dark, and it begins to rain. My window breakts right before my eyes, and the wind comes inside. "Hello, dear wind," I say very calmly and softly. It picks me up and carries me through the window into the rainy chaos. My hair becomes wet and crazy and chaotically flies everywhere around me. I can't help but laugh a tiny bit because the rain doesn't bother me, just like the wind, who are both my friends. At this moment, I see that my smaller neighbor looks at me. Just as expected, she looks confused. But I give her a smile, and she gives me one in return as she continues walking. The red red door closes, and the large green boulder begins to roll away.

"Follow," I tell the wind. The friendly wind carries me after the rolling boulder. And we observe it. Although it is so chaotic, everything is in order.

To be continued... maybe! (probably not)
Learn English, Spanish, and other languages for free with the HiNative app