Twee vragen, een raar verhaal, en andere nutteloze dingen!

  •  
  • 334
  • 6
  • 2
  • Dutch 
Feb 9, 2015 15:20 nederlands verhaal verhalen vragen vraag raar nutteloos lang hond
Dus, hier heb ik twee dingen in Nederlands waarover ik en mijn vriend allebei zich afvragen. We zijn nieuwsgierig en zou graag de antwoorden te weten!

Het eerste is of de uitdrukking die gebruikt is als iemand aan het slapen gaat is "Slaap lekker!" of "Lekker slaap!" We hebben allebei beide gezien/gehoord. Is de ene Nederlands en de andere Afrikaans of zoiets?

Het andere is of je "Graag gezegd!" zou zeggen als iemand jij heeft bedankt voor iets wat jij eigenlijk gezegd hebt in plaats van iets wat jij eigenlijk gedaan hebt. Bijvoorbeeld, als ik je zeg "Ik vind je hoed leuk!" en daarna antwoord je "Dank je wel!" Zeg ik dan "Graag gezegd!" of "Graag gedaan?" Of zelfs iets helemaal anders? :O

In andere nieuws, heb ik eigenlijk niets te zeggen. Maar ik ga toch spullen zeggen! Want dat moet van mij. Ik zal dan een erg slecht verhaal verzinnen. XD



Een Hondje's Schokkende Ervaring met een Vreemd Bewegend Gat

Op een dag liep een blije hond langs een drukke straat. Hij was groot en dikkig met een bruine vacht. Maar dat geeft eigenlijk niet. Veel mensen ging hem onoplettend voorbij. Hij nageerde ze naarmate hij vrolijk bleef wandelen. De bloemen en bomen naast de straat interesseerde zich meer dan de mensen. "Wat prachtige kleurrijke bloemen," dacht hij rustig tegen zich met een glimlach.

Toen kwam hij tegen een raar gat dat direct voor hem lag. Het was zo groot als een auto. Het had in feite de vorm van een auto. Hij keek het verbaasd aan. "Te gek!" dacht hij, "Dit moet een nieuwe soort garage zijn voor de auto's van de mensen!" Nieuwsgierig en speelse deed hij zijn poot omhoog als hij dichterbij wou kruipen. Plotseling in een oogwenk bewoog het gat een paar meter achteruit. Zo plots als het gat bewoog veranderd zijn gezichtsuitdrukking van heel vrolijk tot erg bang. Hij schrok er vreselijk van en draaide zich razendsnel om en rende achter de dichtstbijzijnde boom te verstoppen.

"Wat de HECK is er aan de hand?!" fluisterde hij schreeuwend alsof niemand kon hem horen, "Ik heb daar nog nooit gezien!" Zijn ogen groeide zo groot als een huis. "Gaten bewegen niet!" Hij schudde zijn hoofd, en langzaam keek hij rond de boom om te zien of het nog daar lag. Het lag nog daar. Oja, en het bewoog nog een keer nog een paar meter. Hij trok vlug zijn hoofd terug.

"Ik... ik kan het bijna niet geloven!" riep hij met een bevende stem, "Ik bedoel, ik kan het echt wel niet geloven!" Hij voelde zich alsof alles wat hij wel kende was opeens veranderd. Dingen waren nog niet wat ze vroeger waren. Het was een hele nieuwe wereld vanaf dat moment. "Nou... als dit is hoe dingen echt vanaf nu zullen gaan, dan moet ik het gewoon accepteren!" Zelfverzekerd draaide hij zich dan weer om en stapte vanuit de achterkant van de boom.

Hij sprong door de lucht en landde direct voor de vreemd gat. "Hallo, jongens," gilde hij hardop tegen niemand in het bijzonder, "Ik ben terug." Als het gat ogen had dan zouden ze hem aan het staren zijn op dat moment. Hij keek het gat nauwgezet aan met al vier zijn poten vast op de grond. "Ik ben niet bang voor jou," zei hij zelfverzekerd. "Helemaal niet!" Dan bewoog het gat nog steeds een paar meter. "Moeder!" gilde hij als hij schrokkend hoog in de lucht vloog. Hij stond op. "Ja zie! Wat heb ik gezegd?! Niet bang, hoor!" zei hij duidelijk bang.

Hij maakte maar één stap vooruit. Het gat bewoog een paar meter. Hij ging nog een keer vooruit stappen. Het gat bewoog nog een keer. Hij maakte dan twee stappen vooruit. En het gat bewoog natuurlijk dan twee paren meter. Hij begon tegen het gat te blaffen. Maar plotseling begon het gat naar hem toe te bewegen. Hij stopte met blaffen en maakte zich zorgen. "O nee!" Hij riep, "Hij wilt me eten!"

Hij draaide zich meteen om en rende voor zijn leven. Hij ging veel auto's en mensen voorbij en spong over veel voorwerpen die op de straat lagen.. Het gat naderde erg snel. "Hij versnelt!" schreeuwde hij. En het was te snel voor hem. Hij kon niet weg blijven. "O nee, mijn leven is aan het einde!" En dan werd het opeens heel donker. "Wat is er nu aan de hand?" vroeg hij zich af naarmate hij bleef rennen. "Ben ik toch gegeten?!" huilde hij. Hij keek bang om hem heen. Toen zag ie het. Het was een grote auto die daarnaast hem reed. Dan keek hij naar de grond. "Wat... wat geluk!" zei hij verbaasd toen hij besefte hoe grappig hij was.

Het was nooit een echt gat. Het was de hele tijd maar een schaduw! Hij liep te lachen naarmate hij langzamer ging totdat hij helemaal gestopt had en de auto weg gereden had. "Wat een gebeurtenis." dacht hij. Daarna hij liep terug langs de straat door veel onoplettend mensen die hij zoals gewoon nageerde. "Wat mooie sierlijke bloemen," zei hij glimlachend als hij de bloemen daarnaast rook.

Opeens kwam hij tegen een groot gat dat de vorm van een gebouw had. "Wat is dit nou?" Het bewoog. En hij schrok ervan. "Niet weer!" huilde hij. Het gat bleef bewegen. Hij keek snel om hem heen. En hij rende. En het gat werd steeds dichterbij. En hij rende zo snel als hij kon. Maar het gat werd nog steeds dichterbij. Het arme hondje deed zijn ogen vast dicht. En dan was alles opeens donker en stil.

Wat is er dan gebeurt?! Ik heb geen idee. Dank je voor het lezen! Nou, doei! XD *rent weg*
So, I have two things in Dutch that my friend and I both wonder about. We are curious and would love to know the answers!

The first one is whether the expression that is used when someone is going to sleep is "Slaap lekker!" or "Lekker slaap!" Both of us have seen/heard both of them. Is one Dutch and the other Afrikaans or something like that?

The other one is whether you would say "Graag gezegd!" when someone thanks you for something that you actually said rather than something that you actually did. For example, if I tell you "Ik vind je hoed leuk!" and then you answer "Dank je wel!" Then do I say "Graag gezegd!" or "Graag gedaan?" Or even something completely different? :O

In other news, I actually don't have anything to say. But I'm still going to say stuff. Because I'm making myself. So I will make up a very bad story. XD



A Doggie's Shocking Experience with a Strange Moving Hole

One day a happy dog walked along a busy street. He was big and pudgy with brown fur. But that doesn't actually matter. Many people passed by him without paying any attention to him. He ignored them as he cheerfully continued to walk. The flowrs and trees next to the street interested him more than the people. "What pretty colorful flowers," he thought calmy to himself with a smile.

Then he came across a strange hole right in front of him. It was as big as a car. In fact, it had the shape of a car. He looked at it astonished. "That's crazy!" he thought. "This must be a new kind of garage for the people to put their cars in!" Curiously and playfully he raised his paw as he wanted to creep closer. Suddenly in the blink of an eye the hole moved a few meters backwards. As suddenly as the hole moved his facial expressioned changed from really happy to very afraid. He was shocked terribly and turned around quickly to run and hide behind the nearest tree.

"What the HECK is giong on?!" he whispered screaming as if nobody could hear him, "I have never seen that before!" His eyes grew to be as large as a house. "Holes don't move!" He shook his head and slowly looked around the tree to see if it was still there. It was still there. Oh yeah, and it moved once again a few more meters. He quickly pulled his head back.

"I... I almost can't believe it!" he yelled with a shakey voice. "I mean, I really cannot believe it!" He felt as if everything that he knew had suddenly changed. Things were no longer what they used to be. It was a whole new world from that moment forward. "Well... if this is hwo things are really going to be from now on, then I have to just accept it!" Then he confidently turned back around and stepped out from behind the tree.

He jumped through the air and landed directly in from of the strange hole. "Hello, guys," he screamed out loud to nobody in particular, "I'm back." If the hole had eyes then they would be staring at him at that moment. He looked straight at the hole with all four of his paws firmly on the ground. "I'm not afraid of you," he said confidently. "Not one bit!" Then the hole moved a few meters yet again. "Mother!" he screamed as he flew high in the air from shock. He stood up. "Yeah see! What'd I say? Not afraid!" he said clearly afraid.

He made a single step forward. The hole moved a few meters. He made another step forward. The hole moved again. Then he made two steps forward. And the hole of course moved twice as much. He began to bark at the hole. But suddenly the hole began to move towards him. He stopped barking and started to worry. "Oh no!" He yelled, "He wants to eat me!"

He immediately turned around and ran for his life. He passed by many cars and people and jumped over a lot of objects that were on the street. The hole aproached awfully fast. "He is accelerating!" he screamed. And it was too fast for him. He could not stay away. "Oh no, my life is over!" And then it suddenly became very dark. "What is giong on now?" he wondered as he continued to run. "Have I ben eaten yet?!" he cried. He looked around. The he saw it. It was a large car that drove next to him. Then he looked at the ground. "How... how fortunate!" he said astonished when he realized how silly he was.

It was never actually a hole. It was just a shadow the entire time! He laughed as he slowed down to a total stop and let the car drive away. "What an event," he thought. Then he walked back along the street through many people who didn't pay him any attention which he ignored as usual. "What beautiful dainty flowers," he said smiling as he smelled the flowers that were next to the street.

Suddenly he came across a large hole that had the shape of a building. "What is this?" It moved. And he was shocked. "Not again!" he cried. The hole kept moving. He quickly looked around. And he ran. And the hole got closer. And he ran as fast as he could. But the hole got closer and closer. The poor doggie closed his eyes tightly. And then everything was suddenly dark and quiet.

What happened then? I have no idea. Thank you for reading! Now, bye! XD *runs away*
Learn English, Spanish, and other languages for free with the HiNative app